Miniarka porówka (Napomyza gymnostoma Loew)

szkodnik roślin cebulowych

 

 Zwalczanie

    wstęp

    morfologia

    biologia

    szkodliwość 

    parazytoidy

    zwalczanie

    literatura 

    linki 

    strona główna

   

 

 

 

 

 

 

Napomyza gymnostoma jest gatunkiem występującym w warunkach Polski południowo-wschodniej w dwóch pokoleniach w ciągu roku. Wylot muchówek pierwszego pokolenia miał miejsce pomiędzy 11.04. a 02.05., natomiast drugiego pokolenia pomiędzy 15.08. a 19.08.
 
Szkodnik zimuje głównie w stadium bobówki oraz częściowo w postaci larwy. Przezimowanie larw w roślinach w warunkach mroźnej zimy uwarunkowane jest obecnością pokrywy śnieżnej.
 
W uprawie pora i szczypiorku szkody wyrządzają oba pokolenia, na cebuli z dymki tylko pierwsza generacja.
 
W celu skutecznej ochrony pora sadzonego w połowie maja przed pierwszym pokoleniem miniarki porówki, konieczne jest wykonanie w odstępach 10 - 14 dniowych dwóch zabiegów, a przy zwalczaniu drugiego pokolenia trzech opryskiwań roślin.
 
Można ograniczać stopień uszkodzeń pora przez pierwsze pokolenia miniarki porówki, wysadzając rośliny pod koniec okresu lotu muchówek. Najlepsze rezultaty w ograniczaniu uszkodzeń w roku 1998 uzyskano sadząc por w terminie po 15.05.
 
Pojawienie się imago na plantacji oraz zauważenie pierwszych nakłuć powstałych w wyniku odżywiania się samic powinno być sygnałem do wykonania zabiegu ochronnego.
 
Przy ustalaniu terminu zwalczania miniarki porówki można wykorzystać zjawiska fenologiczne. Pojawienie się imago i pierwszych nakłuć ma miejsce w okresie pełni kwitnienia zawilca białego (Anemone nemorosa), narcyza (Narcissus pooeticus), klonu zwyczajnego (Acer platanoides) oraz na początku kwitnienia mniszka lekarskiego (Toraxacum officinale). Muchówki kolejnego pokolenia pojawiają się w okresie początku dojrzałości owoców bzu lekarskiego czarnego (Sambucus nigra), czeremchy amerykańskiej (Padus serotina), oraz pełni dojrzałości owoców aronii (Aronia melanocarpa) i jarzębiny zwykłej (Sorbus aucuparia).
 
Wylot muchówek wiosną w warunkach hodowlanych następował, gdy sumy temperatur efektywnych gleby mierzone na głębokości 5 cm powyżej progu 0°C pojawiające się w sposób ciągły od stycznia w wyniku ustabilizowania pogody, wynosiły w kolejnych latach badań od 256,8 °C do 282,5 °C (średnio 263,5°C).

Wylot imago drugiego pokolenia następował, gdy suma tych temperatur od początku zapoczwarczenia wiosennej generacji do wylotu imago letniego pokolenia osiągała wartości od 1546,1°C do 1891,7°C (średnio 1731,7°C).


   Copyright © 2006 by Rafal Sionek